يادداشت هاي روزانه
كنسرت بانوان
ديروز با يكي از دوستان رفته بوديم كنسرت ويژه بانوان توي تالار وحدت مي خواستيم يه جورهايي يه حالي به خودمون داده باشيم ( يعني يه برنامه مخصوص داشته باشيم واسه خود خودمون، بدون اقوام سببي و نسبي دور و نزدیک ). از در تالار وحدت كه رفتيم تو حسابي جو گير شده بوديم پر بود از بانوان شيك و بعضن زيبا. حجاب ها برداشته شده بود. بوي آزادي مي آمد. وقتي تو سالن نشستيم و مجري برنامه با اون موهاي بلند و فر كرده اش اومد روي سن احساس كردم چقدر اين محيط لااقل توي اين مملكت برام غريبه است. به هر حال برنامه شروع شد ابتدا قرار بود برنامه ی باله باشه. كمدي الهي دانته با آهنگ و حركات موزون بالريسن هاي بعضن تپل مپل
با لباس هاي كاملن پوشيده . برزخ ، دوزخ و رستاخيز . بد نبود.
بخش دوم برنامه خانم خواننده بود بازمانده دهه 50 يا شايدم 40 تصنيف هاي قديمي مي خوند دردستگاه همايون و شور و... بقيه هم باهاش همراهي مي كردن فضاي خوبي بود به هرحال .
پ ن .1 : وقتي بيرون مي آمدم خيلي دلم گرفت براي خودم براي اون ها . خدا را شكر كردم كه استعداد ما در اين زمينه ها نبود هيچوقت، چون اگر بود توي اين فضا به درك واصل مي شد .
پ.ن 2 : تو سالن به رفيقم گفتم حالا اگه جو گير بشيم و همين طوري بريم بيرون به نظرت چه اتفاقي مي افته ؟ گفت: هيچي مي توني اون ور خيابون بگي مستقيم كهريزك .
سحر ![]()